Bağlanma Kuramı çocuk ve birincil bağlanma figürüyle iletişimi odağına almaktadır. Bu kurama göre yeni doğan bebekler, yalnızca onlara bakmaya ve korumaya istekli bir yetişkinin varlığında yaşamlarını sürdürebilirler. Henüz becerilerinin yeterli derecede gelişmemiş olmasına bağlı olarak bebeğin, kendisine bakım veren kişiye bağımlı olduğu görülür, bu bağımlılık sürecinde bakım verenle kurduğu birebir ilişki ise, onun zihinsel ve duygusal gelişimi için son derece önemlidir. Ayrıca çocuğa bakmakla yükümlü kişiler de çocuğun bakımını sadece bir görev olarak algılamazlar, bundan mutluluk ve tatmin de sağlarlar. Çocukla yaşadıkları etkileşimin sonucunda onunla aralarında hissettikleri bağ giderek güçlenir. Bu bağlanmanın oluşması sonucunda bebeklerde emme, uzanma, gülümseme, ağlama vb. davranış özellikleri etkili olur. Çocuk, birincil bağlanma figüründen ayrı kaldığında davranışlarında sapmalar olabilir, anksiyete davranışı sergileyebilir ve bu davranışlar bireyi olumsuz etkileyebilmektedir. Gelişim dönemlerine göre bağlanma stillerinin incelenmesi davranış sapmalarının anlaşılmasını sağlamıştır.

1.Aşama: Ön Bağlanma: İlk iki aylarında bebekler, insanlar ve nesneleri birbirinden ayırmayı öğrenir. 

2.Aşama: Oluşum Halindeki Bağlanma: 2-8 aylık arası bebekler, bakım verenleri ile yabancıları ayırt eder hale gelir. Bakım verene daha olumlu tepkiler verir ve ayrıldıklarında kızarlar.

3.Aşama: Gerçek Bağlanma: 8-18 aylık arası bebekler, bakım verenlerin daha ayrıntılı inceler, tepkilerine daha fazla ilgi gösterir, karşılık verir ve onlara yakın durmaya çalışırlar.Bakım verenlerinin tepkilerine daha fazla ilgi gösterirler. 

4.Aşama: Karşılıklı İlişkiler: 18 aylıktan itibaren çocuklar bakım verenleriyle ilişkilerinde daha hassastırlar. Sevgi, ilgi ve fiziksel temas arayışını ifade ederler.

Bağlanma teorisi John Bowlby ve Mary Ainsworth’un ortak teori çalışmasıdır. İngiliz asıllı bir psikolog olan Bowlby, bu teoriyi üretirken kendi çocukluk döneminden ilham almıştır. Annesi, çocukken fazla ilginin çocukları şımartacağını düşündüğünden dolayı sadece günde 1 saat görmesi, kendisine bakım verenin evden ayrılması ve annesinin ölümünden kalan travmalardan yola çıkarak bu teoriyi üretmiştir. 

Bowlby’e göre ruh sağlığı için önemli olan noktanın anne ve bebeğin aldığı keyiftir. Bebeğe birincil bakım verenin bebeğin sürekli yanında olması, fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarını karşılaması, çocuğun davranışlarında sapma olmasını ve psikopatolojiye dönüşmesini engellemektedir. 

Bowlby’ın yaptığı araştırmalara göre bakım veren ile çocuk arasında kurulan güvenli bağ sayesinde çocuğun, sevgi ve onaylanma ihtiyacı karşılanır. Bunun yanında bağlanmanın; bakım verenin, çocuğun temel ihtiyaçlarını karşılayarak güven duygusunu öğretmesi gibi işlevleri vardır. Çocuk değerli ve önemli olduğu hisseder. Böylece çocuk çevresini tanıyabilecek  ve keşif yapabilecek sonra da güvenli bölgesine yani bakım verenine geri dönebilecektir. 

Bowlby’ye göre bireyin değişkenliği 0-4 yaş arasıdır ve büyüdükçe bireyin değişime direnci artar. Ainsworth ise metodolojisi sayesinde Bowlby’nin teorilerini keşfetmiştir. Bebeğin bağlanma figürünü güvenli bir liman olarak gördüğünü vurgulamıştır.  Bebek için tanıdık olmayan durumlara maruz kalmadan ebeveynleriyle arasında güvenli bir bağlanma oluşması oldukça önemlidir. Tanıdık, güven olmadan yaşamına devam etmek zorunda kalan bireyin ise gelecekteki yaşam partneriyle yaşadığı romantik ilişkileri ve günlük hayattaki ilişkileri olumsuz etkileneceği öngörülmektedir. Ergenlikte bağlanmada ise içsel ve dışsal sorunların ebeveyn-çocuk ilişkisini şekillendirdiği görülür. Bağlanma ergenlerin geçmiş deneyimlerini kapsar, çocukluğundaki deneyimleri ortaya çıkarabilir. Birey bu süreçte bireyselleşir ve kimliğini oluşturur. Yetişkinlikte bağlanmada ise yetişkinlerin ilişkilerinde bebeklik döneminden izler taşıdığı gözlemlenmiştir. Ainsworth, bağlanma davranışı sisteminden gelen sinyalleri uyarlayarak kişilerin güvenli bağlanma stillerini ortaya çıkarmıştır. 

Bağlanma stilleri güvenli bağlanma, güvensiz bağlanma, kaygılı bağlanma ve saplantılı bağlanma olarak dörde ayrılır:                

1.Güvenli Bağlanma: Bu bağlanma stilinde bebeğin bakımı sağlıklı bir şekilde verilmiştir. Duygusal, fiziksel ve her yönden ihtiyaçları karşılanmıştır. Bebek ihmal edilmemiş, yeterince ilgilenilmiş, güçlü bağlar oluşturulmuştur. Yani yeterince sevilmiş, sayılmış ve dengeli davranışlarla büyütülmüştür. Bu şekilde yetişen çocukların iletişim becerileri ve kendini ifade etme kabiliyetleri iyidir. Yetişkin olduklarında rahat ve sağlıklı iletişimler kurabilirler.

2.Kaçıngan Bağlanma: Bu bağlanma stilinde bakım veren kişi, çocuğa karşı mesafeli ve soğuktur. Çocuk ihmal edilmiş, yeterince şefkat, ilgi ve sevgi görememiştir. Bu şekilde yetişen çocuklar, dış dünyayı güvensiz olarak algılar, iletişimden ve bağ kurmaktan kaçınırlar, çoğunlukla içe dönük bir şekilde yaşarlar. Genellikle ilgi veya iletişim gibi beklentileri olmaz ve teması sevmezler. Destek ve yardıma kapalıdırlar,. Yetişkinlik sürecinde bireyselliği tercih ederler. Kendilerinden başka kimseye güvenmez ve başkalarının düşüncelerini önemsemezler. Kısa süreli ilişkiler yaşarlar.

3.Kaygılı Bağlanma: Bu bağlanma stilinde bakım veren, çocuğa karşı yeterince güven, sevgi, ilgi vermemiştir. Belli bir oranda mesafelidir. Bakım veren çocuğun yanından bir süre gidip gelse bile çocukta tekrar gideceğine dair korku ve kaygılar oluşur ve bunlar kolay kolay giderilmez. Çocuk sık sık olumsuz tepkilerle ve eleştirilerle karşılanır. Yeterince güven ortamı sağlanmayan çocuk, kendinden şüphe eder; sürekli huzursuz ve kaygılı olur. Başkalarını kendinden daha üstün, değerli ve yeterli görür. Olumsuz benlik algısına sahiptirler. Sevilmeyip onaylanmayacaklarından korkarlar ve derin bağlar kuramazlar. Terk edilme korkuları vardır ve takıntılı davranışlar gösterme eğilimindedirler.

4.Korkulu Bağlanma: Bu bağlanma stilinde bakım veren, dengesiz ve tutarsız davranışlara sahiptir. Bir ilgilenip bir ilgilenmeyerek çocukta hasarlara ve güven problemine yol açar. Çocuğun duygularıyla oynanarak duygusal sarsılmaya sebep olur. Sağlıklı güven alanı oluşturulamadığı için dünya onlara güvensiz gelir çünkü ne tepkiyle karşılaşacaklarını bilemezler. Bu yüzden bağlanmaktan kaçınırlar. Bakım veren kişiye düşkün olabilirler. Davranışları ve tepkileri belirli değildir, kestirilemez. İlişkilerde aynı anda hem yaklaşıp hem de uzaklaşabilirler. Hem kendilerine hem çevreye güvenmezler.

Peki Bağlanmanın Uzun Vadeli Etkileri Nelerdir?

Bakıcılarıyla erken dönemde güvenli bağlanma geliştiren çocuklar yaşları ilerlediğinde daha yakın arkadaşlıklar kurmuşlardır. Bundan çıkan sonuç güvenmeyi ve olumlu etkileşimde bulunmayı öğrenen çocukların bu becerileri sonraki ilişkilere uygulayabildiğidir.

Bowlby, araştırmaları sonucunda bakım veren ile çocuğun erken yaşta ayrılmasının kişilik problemlerine, zihinsel hastalıkları ve suça sürüklenmeyi artırdığını gözlemlemiştir. Gelişim sürecinde çocuk, aile dinamikleri ne kadar elverişli ya da elverişsiz olursa olsun bakımını yapan kişilere bağlanma ihtiyacı içerisindedir. Kurum bakımında kalan çocuklar ise bu bağlanma ihtiyaçlarını kurumda bakımlarını sağlayan meslek elemanları ile sağladıkları için süreklilik içeren bir ilişki kurmakta zorlanırlar. Kurumlar aile ortamından hem organizasyon hem de katılımcıların rolleri bakımından farklılaşmaktadır. Bir müdür, bir müdür yardımcısı tarafından yönetilen kurumlar, çocukların topluca bir arada yaşamaları için organize edilmiş bir örgüt yapısına sahiptir. Kurum bakımı az sayıda uzman personelin çalıştığı, otoriter bir disiplin ve merkeziyetçi bir yönetim anlayışının olduğu toplu bakım şekli olara karşımıza çıkmaktadır. Yetiştirme yurtlarındaki bakım verenlerin sürekli değişmesi ve çocukların güvenli bir şekilde bağlanabileceği sabit bir kişinin olmaması nedeniyle, çocuklar yakın, sıcak ve süreklilik gösteren, duyarlı bakım veren bir yetişkin ilişkisinden yoksundurlar. Bu durum sonucunda çocuklar hem güvenli bağlanmada ciddi sıkıntılar yaşar hem çocukların ileriki hayatlarında psikolojik ve sosyal olarak birtakım sorunlarla karşı karşıya kalmasına sebep olabilir. 

Sosyal Hizmet disiplininde Bowlby’nin bağlanma kuramı ve geliştirilen bağlanma kuramı kavramları; bireyin gelişiminin ilk aşaması olan bebeklikte birincil bakım veren ve bebek arasındaki ilişkiyi anlamayı ve bireyin ergenlik ve yetişkinlikteki ilişkilerini anlamayı sağlar. Müdahale sürecinde bağlanma stillerini bilmek, birincil bakım veren ve çocuk arasındaki ilişkinin önemini anlamak uzman ve müracaatçı arasında iletişimi sağlar. Bowlby’nin bağlanma kuramı sosyal hizmet uzmanının; bebeklik döneminde birincil bakım veren ile bebeğin arasındaki ilişkinin önemini, çocuk ve birincil bağlanma figürü arasındaki iletişimi, bağlanma stillerini, ergenlikte bağlanmada içsel ve dışsal sorunların ve ebeveyn ilişkilerinin önemini, yetişkinlikte bağlanmada bebeklik dönemindeki yaşantının önemini anlamasını sağlamaya yardımcı olur.

Bağlanma kuramı dikkate alınarak koruma altında yetişen çocuklar alanında çeşitli politikalar geliştirilmelidir. Çocuk bakım kuruluşlarında bakım verenlerin seçilme süreci daha hassas yürütülmelidir. Sadece kağıt üzerinde bir yetkinliğe sahip olan değil çocuk gelişimi ve psikolojisine de hakim bakım personelleri istihdam edilmelidir. Her çocuğun bir aile yanında hayata hazırlanması için öncelikle biyolojik ailenin güçlendirilmesi esas alınarak ebeveyn ve çocuğa yönelik yalnızca ekonomik değil psikososyal güçlendirme çalışmaları bir düzen içinde yürütülmelidir. Biyolojik ailenin güçlendirilmesinin mümkün olmadığı durumlarda aile temelli bakım modellerinden koruyucu ailelik ve evlat edinme uygulamalarının tüm çocuklar için hayata geçirilmesi gerekmektedir. Bağlanma kuramı bir çocuğun hayatının her döneminde ilgi, sevgi ve şefkat içeren bir ilişki içinde olma ihtiyacını vurgulamaktadır. Bu nedenle her çocuğun sevgi dolu bir ailede büyüme hakkını savunmak ve aile temelli bakım modellerine yatırım yapmak çocuğun üstün yararı için hayata geçirilmesi gereken en önemli politikalardır. 

Bu yazı Emircan Dündar, Sueda Kara, Elif Melisa Akgün, İlknur Erbulut, Aslıhan Çeri Arıcı, Nagihan Alkan tarafından Hayat Sende Derneği adına derlenmiştir. 

Pozitif sosyal dönüşüm için bağışlarınızla destek olun. Bağış yapmak için tıklayınız

Anahtar kelimeler: aile, çocuk, koruma, korunmaya ihtiyacı olan çocuk, bağlanma, bağlanma kuramı, bowlby, mary ainsworth, yetiştirme yurdu, çocuk yuvası, sevgi evi, koruyucu aile, evlat edinme, gönüllü aile

The post KORUMA ALTINDA YETİŞEN ÇOCUKLARDA BAĞLANMA appeared first on Hayat Sende Derneği.

Douglas Almendarez and Evelin Meyer çifti oğulları Eduardo Almendarez’in resimlerini tutuyor.11 yaşındaki Eduardo Almendarez’in ailesi, Trump yönetiminin katı göçmen politikası gereği Rio Grande giriş noktasında oğullarından koparıldılar. (Photo: Edgard Garrido/Reuters)

Geçen bahar, yerel çete üyelerinin tehditlerinden dolayı , Birleşik Devletler’e sığınmak için El Salvador’daki evlerinden kaçan genç kız ve annesi, sınırı aştıktan çok kısa bir süre sonra birbirlerinden zorla ayrıldılar.

 

Patricia (ismi koruma amaçlı olarak değiştirilmiştir), Trump Yönetimi’ ndeki sıfır hoşgörü politikası altında ailesinden ayrılan binlerce göçmen çocuktan biri — 6 Nisan-20 Haziran 2018 arası dönemde, Başsavcı Jeff Sessions’ın emirlerini takiben, sınırı geçerken yakalanan veya güneybatı sınırını  yasadışı şekilde geçmeye çalışan göçmen ailelerdeki yetişkinler, direk cezai kovuşturmaya tabi tutulduktan sonra sistematik bir şekilde aileler sınırda birbirinden  ayrıldılar.

 

Küçük çocuklar hapishanede tutulamayacağından, onları ailelerinden ayırmak gerekiyordu. Patricia Gümrük ve Sınır Koruma Birimi’ nden, Birleşik Devletler Sağlık ve İnsani Hizmetler Departmanı (HHS) bünyesinde bir birim olan, refakatsiz çocukların bakımından sorumlu Göçmen Yerleştirme Bürosu’ na sevk edildi. Sonraki prosedürü takiben, Göçmen Yerleştirme Bürosu (ORR)’ndaki sosyal hizmet görevlileri, Birleşik Devletler’ de, tercihen bir ebeveyn veya yakın akraba gibi, şuan bu göçmen durumunun içinde tek başına olan Patricia’yı alabilecek uygun bir koruyucu aile bulma yoluna gittiler.

Birkaç hafta içinde, Göçmen Yerleştirme Bürosu Patricia için bir koruyucu buldu: California’da yaşayan bir teyze.

Fakat 26 Haziran 2018’de, Patricia hala Göçmen Yerleştirme Bürosu gözetimi altındayken, California’dan bir federal yargıç sıfır hoşgörü sonucu ayrılan ailelerin acilen yeniden bir araya gelmesi hususu ile ilgili bir resmi karar yayınladı. Bu karışık ve düzensiz  yeniden bir araya getirme çabasına daha düzgün bir biçim kazandırması açısından bu tarih önemli bir dönüm noktasıydı. Yargıç, 26 Haziran 2018’de Sağlık ve İnsani Hizmetler Departmanı’ nın, gözetim altındaki ailesinden ayrılmış  çocuklarla ilgili araştırmayı daraltmasına izin verdi.

Bu durum Patricia’yı korumuş olmalı, fakat bu birkaç haftanın karmaşasında, Temmuz ayının başlarında Patricia’nın gözetimi teyzesine verildi. Bu noktada , yine de annesiyle iletişime geçen Patricia, belli ki Göçmen Yerleştirme Bürosu’nun, mahkemeye sunduğu  büronun koruması altındaki , ailesinden ayrı ve yeniden bir araya gelme için uygun olduğu  mahkemece kabul edilen 2.654 çocuk arasında değildi (Sayı daha sonra 2.816 olarak tekrar değişti).

Ailesinden Ayrılmış Savunmaya İhtiyacı Olan Çocuklar(KIND) projesinin hukuk servisi müdür yardımcısı Christie Turner ” Bence , Patricia mahkeme emriyle ailesi ile bir araya gelebilirdi  (ve muhtemelen öyle olmalıydı) fakat Temmuz’un ilk haftası çocukları kitleler halinde araya getirmelerden kısa bir süre önce çok fazla karmaşa hakimdi. Dava ile ilgili geniş bir gönüllü avukat ağı olsa da, KIND’in, 2009 yılından beri refakatsiz göçmen çocuklar için ülke çapında ücretsiz hukuk hizmeti bulunuyor ve web sitesindeki bilgiye göre sıfır hoşgörü politikası nedeniyle ailesinden ayrılmış 300 çocuk temsil ediliyordu.

Patricia’nın davası teyzesine salıverildiğinde KIND’a sevk edildi. Turner, Patricia’nın ORR’den serbest bırakılmasının , HHS ve DHS yetkilileri daha önce ayrılmış olan tüm yetişkinleri ve çocukları izlemek için çabaladığı zamana denk gelmesinden şüphelenen Turner, “Belki de çatlaklardan düştü.” ifadesini kullandı.

Onun yerine, ORR tarafından başka bir koruyucuya verilmeden önce, Patricia farklı bir grubun parçası olarak, aynı şartlarda ailesinden ayrılmış olan daha geniş bir çocuk grubu içinde yerine bulabilirdi— Patricia’nın davasında hemen sonra — Trump Yönetimi ayırdığı aileleri bir araya getirme kararı aldı.

HHS Genel Teftiş Kurulu (OIG) ’nun  geçen ay yayınladığı rapora göre, ORR’ deki yetkililer ve görevliler  “sıfır tolerans” ın bir sonraki Nisan ayında resmen açıklanmasından çok önce, 2017 yazından başlayarak ebeveynlerinden veya velilerinden ayrılmış olan çocuk sayısında “keskin bir artış” gözlemledi. ORR yetkililerinin tahminine göre, Yargıç Dana Sabraw’in 26 Haziran 2018’de bir araya getirme kararını almasından önce,  göç boyunca büroya binlerce ailesinden ayrılmış çocuk alındı . OIG raporunu “İç Güvenlik Bakanlığı (DHS) tarafından ailesinden ve koruyucusundan ayrılan ve ORR’nin bakımında bulunan çocukların sayısı ve son durumu bilinmemektedir.” şeklinde sonuçlandırdı.

ORR çalışanlarından alınan yasal olmayan bilgiye göre, ORR gözetimine gönderilen çocukların oranı  2016’ın sonunda 0.3% iken, 2017 Ağustos’ta 3.6 %’ a çıktı.

— Caitlin Dickson (@CEDickson) Ocak 17, 2019

Turner ve direk bu özel topluluk için çalışan diğer avukatlar, aldıkları davalar temel alındığında,  birleşme kararı çıkmadan önce çocukların birçoğunun koruyuculara verildiğini belirttiler. Ve şimdi, HHS yetkilileri sayım veya kimlik belirleme yapılmadan çocukların aileleri ile bir araya gelmeleri konusunu netleştirerek, öbür türlü böyle bir çabanın mantıksız olacağı ve çocuklar açısından da travmatik olacağını iddia etti.

ORR’ den çocuk projelerinden sorumlu müdür yardımcısı Jallyn Sualong’un geçen hafta sunduğu ve  mahkeme tarafından kabul edilen beyandan bir kısım; “Eğer ORR’ nin, sponsor ve çocuk arasındaki ailesel ilişkiye müdahale edecek yetki ve kaynağı olsaydı, bu çocuk için yıkıcı ve zararlı olurdu  (Özellikle, koruyucu veya çocuğun isteğine göre geçici bir süre için ise )”.

Beyanname, ilk yeniden bir araya gelme kararına karşı açılan ve devam etmekte olan, Amerika Sivil Özgürlük Birliği (ACLU)’nin taraf olduğu bir dava için istenen, OIG Raporu’ndaki bulgulara karşı hükümetin verdiği cevabın bir kısmını oluşturuyordu. Bu rapor ışığında ACLU şimdi, kararı 26 Haziran’dan önce ORR tarafından bırakılmış olan ailesinden ayrılmış çocukları da kapsayacak şekilde genişletme yolu arıyor.

Sualong’un “çocuk refahı konuları”,  HHS’de kamu sağlığı yetkilisi olan Jonathan White’ın tarafından kabul edilen bir beyanname ile yankı buldu.ORR’ nin Refakatsiz Çocuklar Programı eski müdür yardımcısı olan White, son olarak ORR’ nin bir araya getirme çalışmalarına yaz boyunca öncülük eden  Hazırlık ve Müdahale Sekreterliği Yardımcı Bürosu’ na atandı.

Sualog gibi, White da, ailesinden ayrılan çocukların koruyucularının gözetiminden açıklanamayan bir şekilde “zorla”  alınmasına atıfta bulunarak, bu tür birleşmelerin “daha ​​önce ailesinden ayrılan küçük çocukları, önce ORR gözaltına alıp sonra ayrılan ebeveynlerle yeniden bir araya getirmek için, onların evlerine girmek gerekeceğini” belirtti.

White, “Bu, çocukların var olan ev ortamlarındaki sürekliliği bozabilir ve çocuklar için travma yaratabilirdi.” diye belirtti ve “Çocuğun çıkarı açısından tutarlı olacak en iyi seçenek, çocuğun koruyucusu ile birlikte kalmaya devam etmesidir” diye sürdürdü. White’a göre devam eden  aileleri ve çocukları yeniden bir araya getirme çalışması, ne koruyucu aile ile yaşayan çocukların ne de onların ailelerinin ihtiyaçlarını karşılamasa da, şube devam eden bu çalışma yerine halen ORR gözetiminde olan çocuklara odaklanmalı.

Anneler ve çocukları, Dilley’deki Güney Teksas Aile Yerleşim Merkezi’nde sıra beklerken. (Fotoğraf: Charles Reed/A.B.D. Göçmenlik ve Gümrük Uygulama, AP)

White, çocuk gelişimi ve psikoloji uzmanlarının görüşüne göre, güçlükle ailelerinden koparılan bu çocukların yeniden bir araya getirmenin yaratacağı şok ve kafa karışıklığının olası bir travmaya sebep olabileceğini belirtiyor.

Columbia Üniversitesinde, erken yaşama dair sıkıntıların çocukların ve yetişkinlerin beyinlerindeki uzun dönemli etkileri üzerine çalışan, psikoloji profesörü olan Nim Tottenham, konu ile ilgili söyleyecek söz bulamadığını ifade etti.

Bu tür ayrılıklardaki stresin sadece davranışsal, akademik ve zihinsel değil, fiziksel hastalıklar açısından da risk taşıdığını açıklayan Tottenham, “İlk bağlanma figüründen ayrılma bir çocuğun yaşayabileceği en büyük travmalardan biridir” dedi.

White’ın çocuğu var olan ev ortamından almanın çocukta yaratacağı yıkım üzerinde durmasına karşılık, ilk başlarda çocuğun pozitif bağ kurmuş olabileceği koruyucusunu bırakmak ile ilgili üzgün olabileceğini belirten Tottenham, “Koruyucuların ne kadar sıcak ve ilgili olduğundan bağımsız olarak, yaşadığı yeni evi bırakmak, ilk bağlılık kurduğu kendi ailesinden ayrılması gibi olmayacaktır.” dedi.

Tottenham, “Eğer seçenekler, sürekli ayrılığa karşı yeniden bir araya gelmek ise, ebeveynlerden sürekli ayrı kalınca oluşacak travma daha kalıcı olacaktır.” dedi ve bu ayrılığın ebeveynler üzerindeki etkinin yıkıcı olduğunu, ömür boyu sürebileceğini fakat bu konunun göz ardı edildiğini ekledi. 

Cristina Muñiz de la Peña, Terra Firma’ da kurucu ortağı ve ruh sağlığı yöneticisi, New York Şehri merkezli yasal ve tıbbi hizmetler programı kapsamında refakatsiz göçmen çocuklar ve çok yakın zamanda sıfır hoşgörüden dolayı ailesinden ayrılmış çocuklarla çalışıyor.

Tottenham gibi, Muñiz de White’ın beyanı ile ilgili gerçekten şaşırdığını ve önerilerine şüphe ile yaklaştığını söyledi.

 

Muñiz’e göre bir çocuğun mümkün olduğu noktaya kadar ailesi ile kalması gerektiğini, eyalet çapındaki çocuk koruma kurumlarının, bakıcı veya akrabalarının gözetiminde bulunan çocuklarla ebeveynleri bir araya getirme konusunda sağlam bir protokolleri olduğunu belirtti.

“Bir koruyucu aile ve çocuk o kadar yakınlaştığında, bir direniş oluyor, bunun örnekleri görebiliyorum, ancak bu yüzden bir süreç var ” diyen Muñiz, ORR’yi sahip oldukları yönergeleri alıp ve [yeniden birleşme] sürecini kolaylaştırmak için onları uyarlamaları gerektiği konusunda teşvik ediyor.

Evsel Enerji ve Ticaret Komitesinin Gözetim ve Soruşturma Alt Komitesinin bir duruşmasında Perşembe günü White ile ifade veren Muñiz, Yahoo News’e HHS ve ORR’deki yetkililerin başlangıçta kendileriyle başlamamış olan bir politikadan ötürü neden tüm sorunları çözmek için donanımlı olmadıklarını anladığını söyledi.

“Fakat bu, yeniden bir araya gelmenin psikolojik olarak tavsiye edilmediği anlamına gelmez” diyen Muñiz, “Bu, hükümetin kaynaklarını ortaya koyarak yeniden bir araya getirme çalışmasını en insani tutumla tesis edecek bir sistem geliştirmek için kaynaklarını kullanması gerektiği anlamına gelir” diyerek devam etti.

A.B.D. Kamu Sağlığı Hizmetleri Komisyon Birliği Şefi Jonathan White, Senato Jüri Komitesine ifade vermeden önce. (Fotoğraf: Chip Somodevilla/Getty Images)

HHS’ nin ORR’ yi de içeren Çocuklar ve Aileler İdaresi Başkan Vekilliği’ nde vekil sekreter olarak görev yapan Göç Politikaları Enstitüsü’nün kıdemli bir üyesi olan Mark Greenberg, White’ ın söylediği “Bir çocuğun koruyucuya bırakıldıktan sonra, ORR’ nin koruyucunun evine girme ve çocuğu alma yetkisine sahip olmadığı HHS’ nin uzun süredir sergilediği bir tutum.” ifadesine katılmakla birlikte asıl konunun bu olmadığını belirtti.

Hükümetin, bir ebeveyni ve çocuğu ayırıp çocuğu başka birine  yerleştirdiğinde, hükümetin ebeveyne çocuklarının nerede olduğunu söylemesinin kesinlikle doğru olacağını ifade etti.

Yorum isteğine karşılık olarak, HHS sözcüsü, Yahoo News’e White’ın Perşembe günkü duruşmasından önce hazırlanan ve ağırlıklı olarak Refakatsiz Çocuk Programı’nın şu anki durumuna ve 26 Haziran’daki mahkeme kararıyla ayrılan çocukları ve ebeveynleri yeniden bir araya getirmek için geçen süreç üzerine odaklanan bir konuşma yaptı.

 

Temmuz ayında teyzesiyle birlikte yaşamaya gönderilmeden önce Patricia’nın teyzesiyle ne tür bir ilişkileri olduğu net değildi, ancak Turner, annesinin Teksas’ta bir gözaltı merkezinde olduğunu yeni öğrenince Patricia’nın, annesinin ayrılmasından dolayı hâlâ üzgün olduğunu söyledi.

Turner, KIND Ekibi, Patricia’nın okula kaydolmasına ve temel sosyal hizmetlere erişmesine yardımcı olmaya çalışırken, diğer yandan içinde bulunduğu göçmenlik davası kapsamında çaresizce annesine kavuşmayı bekleyen Patricia’nın annesinin serbest bırakılması için yorulmadan çalışan Teksas’ dan bir avukatla  sürekli temas halinde kaldı.

Hükümet yetkilileri, ertelenmiş tahliye için hiçbir zaman özel bir neden bulunmadığını” söylerken, çeşitli noktalarda, çocuğunu ebeveyni ile yeniden bir araya getirme yükümlülüğü hissettiklerini belirttiler.

Turner, çocuğun annesinin yüzlerce kilometre uzaklıktaki bir Göçmenlik ve Gümrük Uygulama (ICE) tesisinde çocuğunu özlerken, çocuğun tanıdığı veya hiç tanımadığı biriyle yeniden bir araya gelmesinin önemli olmadığını söyledi.

Honduraslı bir sığınmacı olan Dunia, 5 yaşındaki oğlu Wilman ile  Brownsville, Texas’ta yeniden bir araya geldi. (Fotoğraf: Loren Elliott/Reuters)

The post A.B.D., Bazı ‘sıfır hoşgörü’ Politikasına Maruz Kalan Çocukların Ailelerine Asla Kavuşamayacağını Kabul Ediyor. appeared first on Hayat Sende Derneği.